LO CAMIN D'ENRIC IV

Qu'ei un camin qui va de Pau a Lorda, peus bòscs e costalats de la rive dreta deu noste Gave. Qu'a portat hèra de noms qui remembran son istòria. 

Camin salièr : A la debuta, qu'èra un sendèr pastorau, puish, au Neòlitic, que serví tau negòci de la sau e qu'esté, com d'autes, un « Camin salièr ». Qu'a conservat, d'aqueste epòca, un petit dòlmèn dit de Peira-Dusèts, hens la Seuva de Morla.

Caussada : A l'Atge deu Hèr, que permetó lo negòci deu vin, coma l'atestan los tròç d'anfòras trobats sus lo casteròt de Bòrdas, ua terrucòla cindada de varats e aucupada ad aqueste epòca. Un camp roman que demora tanben visible hens la Seuva de Morla. La mota batiada « Fort de César », a Artigalotan, n'ei pas d'origina romana, lhèu de l'Atge Miejancèr.

Camin de Sent-Pé : A l'Atge Miejancèr, qu'a servit aus peregrins qui anavan a Sent-Pé-de-Gèiras (Sent-Pé-de-Bigòrra) e a Sent-Orens, a Villalonga, près d'Argelès. Abans l'epòca de Gaston Febus, que's trobavan vilatges au long deu camin de qui avem parlat dab la permèra legenda de Naion deu Carnaval de 2007.

Camin d'Enric IV : Lo nom que s'a conservat qu'ei lo qui s'amerita lo mensh. Que l'an batiat atau los Romantics, a la tornada de la monarquía, mes lo noste rei que passava meilèu peus camins de la plana.

Lo Camin d'Enric IV qu'ei presentat mei largament, en biarnés, suu siti deus nostes amics d'Escota-si-Plau.